Awak yang call saya tadi.

=) =) =) =) =)
Boleh tak senyum dalam tangisan?
Eh eh, silap. Di bibir ada senyuman, di hati ada tangisan.
Haaa.. Camtu la lebih kurang A.Samad.Said ajar aku. HAHA!

Hey, anda. Ye, anda la. Yang call saya tepat jam 6.45 petang tadi.
Awak tau tak saya gembira dengar suara awak?
Hari tu saya nak jumpa awak, tapi tak kesampaian. =(
Saya sampaikan tak terkata nak sembang dengan awak.
Saya tak reti nak susun ayat bila bercakap dengan awak.
Sebab, kita dah lama tak jumpa. Dah lama tak bergurau senda. Jadi macam kekok.
Awak ingat saya tak rindu ke masa tu?
Tipu kalau saya cakap tak, sebab saya yang mencipta kenangan tu.
Mana mungkin saya boleh lupakan kenangan dengan awak awak sume.
Saya rindu korang tau.
Sedih saya dengar ayat-ayat awak, memujuk saya kembali.
(eceyh..memujuk ke cenggitu..?)
Saya bukan taknak kembali, tapi everythings happen ade sebabnya kan kan kan.?

Awak nak tau tak, saya senyum je sepanjang dengar suara awak tadi.
Saya rindu awak tau. Rindu giler. Rasa macam nak nangis pun ade bila buat post ni.
HAHA! Tapi tak nangis pun. Rugi airmata je nangis untuk awak. Wekkk~~ =p
Buang mase tau! Awak bukan nak nangis pun untuk saya. HAHA!

Awak jaga diri, berusaha, dan terus berusaha ok.
Walaupun saya tak bersama awak buat masa ni, tapi saya masih memerhati awak dari jauh.
Saya tau segalanya tentang perihal awak dan mereka. =)
Sebab bagi saya, bukan saya nak abaikan, saya cuma menjarakkan diri je.
Pernah saya terfikir, nak kembali kerana saya ada awak awak sume.
Tapi, tu bukan sebab yang kukuh untuk saya kembali kan?
Saya masih lagi mencari identiti diri saya, mencari kekurangan saya, agar mereka belajar menghargai pengorbanan dan usaha orang lain. Ngee~

Saya buat post ni sebab saya tau awak akan baca. HAHA!
Tadi kan awak bising bising kenapa saya tak update blog.
Saya dah update la cik adik manis oii.. Awak je yang tak bukak blog saya. =)
Bila awak baca post ni, saya nak awak tau, saya sayangkan awak awak sume.
Jangan terharu plak! Saje je ni, nak kipas kipas sikit. HAHA!

Papepun, saya ada rasa bangga sebab awak dah jadi macam awak yang sekarang.
Paham paham sendiri lah, saya taknak sebut secara spesifik kat sini.
Awak jangan mengada-ngada nak sepak saya. Saya sepak terajang awak balik baru laa awak tau kaki saya yang masuk hospital hari tu sekuat mana. Ececece.. =P
Tak kisahlah. Janji awak bahagia. (bengong je wat ayat cenggini. HAHA!)

Seronok saya dengar awak gelak. HAHA!
Dah lama saya tak kena usik dengan awak kan..?
Al maklumlah, awak tu dah la hyperactive.
Suka mengusik kakak kakak comel macam saya ni kan?
Takpe, saya tau saya comel, sebab tu awak suka usik saya.
HAHA!

Nota Kaki : Awak awak sume take care. Saya memerhatikan awak sume dari jauh.