Saya suka mereka mesra pelanggan. anda?

Tajuk entry tu dah macam best. "MESRA PELANGGAN". Tapi bagi aku tetap tak best. Aku rasa macam nak gigit2 org je. Aumm..!! Makang budakkk.. Hahahaa.. :D

U all sume mesti penah pegi pasar kan, shopping mall ke, kiosk mane2 ke, korang berdepan dengan the seller yg pelbagai ragam. Same goes to me. Alah, sume orang penah shopping kot. Bukan kat mall je, kat pasar2 pun. Asalkan ade proses jual beli disitu kira shopping la. ;)

Di waktu kita lalui proses jual beli ni, mesti ade the seller yg macam2 karenah, pembeli pun sama. Tapi kat sini cik nadia nak highlight pasal attitude the seller, not the buyer. The buyer tak kisah lah sebab they all pengguna, how bout the seller tu meniaga tapi attitude dungu semacam! Dalam erti kata lain drpd cik nadia,"nak meniaga tapi menyusahkan org, nak meniaga tapi sakitkan hati org, nak meniaga tapi sumpah seranah kat org, pegi mati la kau"

Ini dilabelkan di bawah topik "mesra pelanggan". Cuba imagine, if kita sedang berurusan jual beli dengan this one makcik or pakcik or abang or kakak or adik, but then dorang acting macam dorang tu CEO dekat sebuah company besar. Ok, nak perli laa sikit ni kan. Kau, belajar pun takde la tinggi mane, org speaking nk request item, kau ternganga tapi ade hati lagi berlagak macam CEO? Aku, yg belajar mende2 bisnes ni, kalau boleh nak aje aku bagi lesson or aku short list kan attitude jenis apekah kau patut ada wahai peniaga. ;) *nada sopan, tapi maksud agak tak sopan, sila terima, ini fakta, tak perlu nak pretend baik lah*

Di Muadzam Shah, aku dan kawan2 sangat suka mengelilingi bandar koboi ni walaupun hari2 duk pusing tempat sama and kebanyakan peniaga kedai di bandar dah kenal cik nadia dan kawan2. Ade satu hari, cik nadia nak beli tiket bus utk balik ke Kelantan. Abis training malam tu, cik nadia pun pegi lah ke Petronas kat highway Muadzam. Petronas tu memang dah familiar sangat dengan hidup cik nadia dan kawan2. Ok, cik nadia jalan punya jalan, pegi bertanyakan kat kaunter ;

: bang, nak beli tiket..
: ala, abg joe keluar. beli esok boleh.?
: huk aloh..esok ke? kang tiket takdak mampuih org takleh balik. (tetibe keluar dialek kedah)
: nak balik mane?
: kelantan.
: oo..duk kelantan la ni. bila nak balik?
: lusa. tu yg dok risau, kot laa tiket dah abis, satgi tak balik gk org ni.
: kenapa nak balik? takde kelas ke?
: ade, tapi kelas tak banyak, ujung minggu leh la balik. abg joe ade ke esok ni? (tetibe aku cakap mcm kenal rapat je ngn abg joe tu. kenal, tp kenal ats nama je la.hehe..)
: ade..jgn risau. ke esok ade kelas? kalo takleh dtg sok, japg sy call abg joe lah

U see. Perbualan seorang customer. Actually, abg ni dah lama cam muka aku, berbalas senyuman, die pun tau aku ni student, selalu shopping sakan kat Petronas tu. Pekerja kat Petronas ni sangat mesra. Boleh sembang2 macam kawan plak tu. Ni la yg customer suka. Servis yg bagus, so that kita sebagai customer rasa selesa nak berurusan. Kan? Walaupun takde pengisian dalam perbualan, tapi kat situ ade attitude. Attitude the seller yg menyenangkan pihak pembeli.


Ade satu situasi ni, berlakunya dua malam lepas. Aku ajak mother aku pegi Wakaf Che Yeh, nak angkut tudung2 yg lawa kat situ. So, mother aku suggest la this one gerai tudung. Banyak choice and harga not bad laa, kurang seringgit dua daripada gerai lain. (ni di awal sebelum pembelian). Posisi aku sebagai pembeli utama sementara mother aku pembeli kedua, try try tudung, pilih2 yg mana berkenan. Tetibe mother aku tanya harga the tudung yg aku nak. Makcik tu cakap RM18.

Mother aku pun cakap,

: Ni beli banyak ni, tiga empat pasang. Takde less ke? Kurang la sikit.

Makcik tu jawab ;

: Tak boleh, tak balik modal.

Mother aku balas balik ;

: Hari tu sy beli dua helai tudung je, and dapat kurang dua ringgit utk setiap tudung. Ni plak kenapa beli 4 helai tapi taknak bagi less langsung? (macam tak logik kan? Tudung2 yg aku pilih ni plak kebanyakannya RM28 - 30.)

Makcik tu dengan tak sopannya die jawab ;

: Awak silap org ni. Awak beli dengan saya ke?

Mother aku iyekan je pertanyaan tu. Dah memang betul kan mother aku beurusniaga dengan die. Mother aku ni plak jenis friendly. Dengan org tak kenal pun die leh wat bersembang. Ni plak dengan the seller tu. Ape lagi, duk tawar menawar la. Tapi bila makcik tu dah cakap TAK BOLEH, mother aku stop tawar menawar tu, tapi duk cakap lagi pasal harga tudung die dapat murah hari tu.

Tup tup, this makcik buat muka kerek and cakap ;

: sayo dok brehi kecek banyok nih, sayo wi lape belas ya la so tudung.

Hoi makcik!!!!!!!!!!! Mulut lu cam longkang rr.. Kalo mother aku takde kat situ, memang aku kasi lempang rr muka die. Kerek nak mampos..!! Pegi MAMpos rr kau. Pehal meniaga wat camtu. Org tanya je pun, ni cakap macam kau tu bukak kilang and jadi supplier. Konon standard sangat rr??? Buleh blah laa.. Nak meniaga ke taknak? Eii.. Aku sepak gak die ni kang.. Serius, time tu aku rasa macam makcik ni dah memalukan mother aku. Tangan rasa gatal je, mulut plak mcm nak meludahkan kata2. Kau **** la makcik! Taknak beli kat gerai kau lagi! Boikot! Mother aku dah sakit hati ngan kau.

: koya la..kecek tu gak kemain action.. (katenye mother aku kat makcik tu)

Last2, aku ambik gak tudung2 tu, habis ratus gak kat situ. ;) Gile shopping kan? Tudung je pn. But nice. Aku suka tudung2 tu. Mother aku cakap, kalo bukan kerana aku dah berkenan ngan tudung tu, memang die nak blah dah. Tapi dah aku nak gak kan, terpaksa la. Sorry ma.. Huk3~ Makcik tu bengong.

Sangat tak mesra pelanggan. Ape weh? Camane nak adapt dengan customer behavior kalo diri sendiri tak reti nak mesra2..?? Mesra kat sini bukanlah macam cakap lembut ala2 nak menggoda, senyum2 macam maknyah cari mangsa, tapi mesra kat sini biarlah macam ade satu ruang untuk the seller and the buyer berurusniaga. Barulah org selalu datang kedai kita. Ni tak, wat muka kerek macam berus jamban, mata jeling2 tak nampak anak mate dah ni, konon serius dalam berniaga. Tahik kuceng la makcik! Geram aku. Nak saya ajar ke camane nak sopan santun dengan pembeli ke makcik? Eh bolehhhh.. Ni memang kepakaran saya makcik, saya belajar lagi detail, diiktiraf oleh MQA ni makcik, kalo nak compare ngan makcik yg meniaga takde basic, just tau nak untung je memanjang. (ok ini sungguh tak sopan, harap maaf)

Dalam berjual beli ni, elok kalo bersifat sempurna, baik perilaku, tak aniaya dan always berlebih berkurang (consider the others). Takyah laa nak lokek ataupun org Kelantan sebut "kupik taik idung masin". Berkira tu melampau sangat, serba serbi nak perfect, konon nak jadi the best seller of the year. Babeng rr this type of seller. Dah namanya meniaga, proses tawar menawar, bargaining, kompromi ataupun whatever je la org panggil of coz akan berlaku. Kenapa peniaga tak boleh2 faham kehendak pembeli? Haishh.. Masuk study bisnes rr weh, kena diajar bagaimana nak study customer behavior supaya makcik or pakcik yg kerek sbg the seller ni disukai ramai!! Ngeee~ (mungkin ni la akibatnya aku belajar di fakulti bisnes & perakaunan, bab2 jual beli ni aku very concern, bab2 duit aku sangat berkira, padan rr muke sesape yg penah kena sound ngan aku, disebabkan attitude sbg peniaga tu hampeh..! Cam angin kentut. Bau dah la busuk, tapi takleh wat hasil.) Bukan rr nak tunjuk pandai, tapi ade hak kan. Boleh je kalo nak gi report kt KPDN. Tapi, aku ade hati perut lagi la. If not, lesen meniaga makcik tadi dah kena tarik. Padan muke. Very da rude one la makcik kerek ni!

Aku tak sure laa peniaga2 ni dorang tau ke tak pasal Rukuniaga Malaysia. Mesti laa tau kan, kalo tak camane dorg dapat lesen meniaga? Ntah, aku takde sedara mara yg meniaga, so that aku taktau la. Rukuniaga Malaysia ni sebenarnya sangat penting utk difahami. Bukan utk faham je, tapi cuba apply la. Org putih panggil The Malaysian Business Code of Ethics. Kod etika perniagaan. Aku tak ambik lagi subjek Business Ethics, so that tak pro. Kalo Business Communication tu tau la. Sebab tu org macam aku ni, (accounting student) bila masuk je bab jual beli, untung rugi, senang je mulut nak bercakap, ade ilmu kan. Boleh betulkan yg salah. (tapi aku tak berani pun nak betulkan makcik kerek tuh.) hehehehe..muke cam ghimau!!

Aku nak kongsi skit laa ilmu aku dengan anda anda anda sekalian. Salah satu prinsip rukuniaga ni, peniaga haruslah berperikemanusiaan kpd sume insan. The seller kena laa ade perasaan kasih dan hormat menghormati sesama manusia, lemah lembut, pemurah and saling membantu. Tingkahlaku the seller kena laa relate dengan perasaan the buyer, takleh laa nak fikir pasal kepentingan perniagaan je, barulah senang nak dapat keredhaan Allah dalam mencari rezeki yg halal. ;) Lagi satu, sifat kesederhanaan tingkah laku dalam berbisnes. Takyah laa nak bermegah-megah, tamak. Be average. Senang je kan..? (aku ni, kalo bukak bisnes konpem ramai customer) hahahaha.. Kalo tak silap aku, etika berniaga banyak disebutkan dalam al-Quran dan hadis2 riwayat. Seingat aku laa, aku pernah terbaca dalam tafsir al-Quran, surah al-Muzzammil pasal mencari kurnia Allah dalam bisnes2 ni rr.. Lupa dah. Tapi nak berbisnes kena laa adil. Okay?

"Sesungguhnya para peniaga akan dibangkitkan pada hari kiamat dalam keadaan berdosa melainkan bagi orang yang bertaqwa kepada Allah, membuat kebajikan dan bercakap benar."

- Hadis Riwayat Tirmizi

Nota Kaki : cik nadia sangat selesa dgn makcik2 kedai makan kat Muadzam, mereka sgt friendly, sampaikan bila aku and kawan2 tak gi makan kat kedai dorg pun dorg akan tanya, nape lame tak datang? hahaha..rasa sangat dihargai. ;) Jadilah peniaga yg disegani dan dihormati dan disukai ramai ;)