Aku, sebenarnya MALAS MALAS dan MALAS nak pegi training.
Tapi sebab aku sgt consider perasaan boss dan juga perasaan kawan² aku,
maka aku mencuba utk ikhlaskan hati..
Aku tak fikir dah dgn perasaan 'yang lain²'.
Yg aku tau, aku nak jaga perasaan boss and perasaan kawan aku 5 ketul nih.
Bukan nak cakap aku tak hormat 'yang lain²' tu,
tapi aku dah penat nak jadi hipokrit.
Aku penat nak paksa diri, it's already over the limit man!
I know, this post agak terbuka, and 'yang lain²' tu mungkin terbaca. I'm so sorry.
Pernah dan selalu dan acap kali aku fikir nak hidupkan balik life aku.
Sebab aku rasa macam aku takde life since that day.
Tapi, aku pun ade tanggungjawab. Tanggungjawab pada mende ni.
Tapi, tanggungjawab pada diri aku sendiri lagi penting.
Dh selalu sgt aku abaikan rasa hati, sampai bila? huh..
Nak cakap hati terguris, takde laa macam kena guris ngan ex boyfriend kan.
Biase2 je, but still rasa tersinggung. Adoii.. Hati tisu betul la!
Dan juga acap kali aku ade fikiran negatif macam ni ;
"aku dah tamat, tak pegi training pun takpe la. aku tau la aku tak amik USR lagi, tapi bagi la aku peluang utk manage hidup aku sendiri.."
Sepatutnya, status tu nothing bagi aku.
Eventhough dah amik USR, tapi tetap kena go on jugak.
Memang betul, practice makes perfect. And aku tak patut ade perception macam tu.
Aku, kadang2 rimas dan sakit hati kalau2 ade org yg cakap macam ni,
"takpe, Nadia buat macam biase, buat macam awak tu baru duk kelas asas or kelas jatuh, or kelas potong or kelas umum. Walopon skrg dah abis sume tu, tapi anggapla macam tu. Mane tahu, one day awak dilantik jadi TP sama macam sy/mereka."
Eh plizz la, sgt tak suka that words. Kata² tu doa tau, and sy tak berapa nak sanggup ada tanggungjawab macam tu.
Dah laa skrg ni kesalahan sentiasa timbul depan mata.
Adoii.. Nampak sgt ilmu yg dapat tu tak berkat kan?
Yelaa, maunye nak berkat. Dulu² pergi training, ade penah aku ikhlas hati?
To be honest laa kan, sekali sepanjang aku aktif je kot ade ikhlas tu.
Tu pun sipi², ujung kuku je.
"taat pada guru membawa berkat"
(aku ni tak taat la namanya, asyik nak membangkang je keje...)
Pernah, one day ade kelas untuk ahli tamat.
And buat la training macam biase. Training buah² yg dah lama ditinggalkan.
Aku ingat sume buah tu, tapi bila aku tak ikhlas, aku hilang fokus.
Adoii.. Dah banyak kali daa aku nak cite kat blog ni.
On that day, aku rasa macam nak cakap je kat org yg conduct kelas tu macam ni ;
"Jebon (bukan nama sebenar), boleh stop kejap tak?! aku rasa aku buat sume ni dah tak ikhlas!"
Tapi, disebabkan aku ni agak baik, tak sampai hati plak...
Orait, tapi aku tau and aku sedar sebenarnya.
Kalo org cakap aku tak insaf, tu luaran.
Tapi dalaman aku dah lama insaf, dah lama sedar tentang keperluan ni.
Aku saje je abaikan, malas nak amik tau.
Sebab aku tak hingin la nak kusutkan fikiran aku dgn mende alah ni.
And if u're think that we're always make a mistake, yes.!
Mistake akan berlaku if ade rasa tak ikhlas.
Oh Tuhan.. Ikhlaskan la hati aku buat mende nih.
Aku syg, aku suka, tapi keikhlasan semakin hari semakin hilang.
Sebab terlampau hipokrit hinggakan ikhlas tu main nyorok² plak.
Adoii.. Kepada adik² yg tak tamat lagi, jgnlah ikut perangai akak² ni.
Bukan taknak bagi contoh yg baik, tapi masih tak mampu.
Nak betulkan kesalahan diri sendiri pun tak mampu,
ni kan plak nak betulkan kesalahan adik².
Entry tamat, habis disini shj. Jauhi kontroversi, tingkatkan prestasi. Yeah..! Kul 9 malam nanti ade training di tempat biasa. Hati gundah gulana. Adios~
Tapi sebab aku sgt consider perasaan boss dan juga perasaan kawan² aku,
maka aku mencuba utk ikhlaskan hati..
Aku tak fikir dah dgn perasaan 'yang lain²'.
Yg aku tau, aku nak jaga perasaan boss and perasaan kawan aku 5 ketul nih.
Bukan nak cakap aku tak hormat 'yang lain²' tu,
tapi aku dah penat nak jadi hipokrit.
Aku penat nak paksa diri, it's already over the limit man!
I know, this post agak terbuka, and 'yang lain²' tu mungkin terbaca. I'm so sorry.
Pernah dan selalu dan acap kali aku fikir nak hidupkan balik life aku.
Sebab aku rasa macam aku takde life since that day.
Tapi, aku pun ade tanggungjawab. Tanggungjawab pada mende ni.
Tapi, tanggungjawab pada diri aku sendiri lagi penting.
Dh selalu sgt aku abaikan rasa hati, sampai bila? huh..
Nak cakap hati terguris, takde laa macam kena guris ngan ex boyfriend kan.
Biase2 je, but still rasa tersinggung. Adoii.. Hati tisu betul la!
Dan juga acap kali aku ade fikiran negatif macam ni ;
"aku dah tamat, tak pegi training pun takpe la. aku tau la aku tak amik USR lagi, tapi bagi la aku peluang utk manage hidup aku sendiri.."
Sepatutnya, status tu nothing bagi aku.
Eventhough dah amik USR, tapi tetap kena go on jugak.
Memang betul, practice makes perfect. And aku tak patut ade perception macam tu.
Aku, kadang2 rimas dan sakit hati kalau2 ade org yg cakap macam ni,
"takpe, Nadia buat macam biase, buat macam awak tu baru duk kelas asas or kelas jatuh, or kelas potong or kelas umum. Walopon skrg dah abis sume tu, tapi anggapla macam tu. Mane tahu, one day awak dilantik jadi TP sama macam sy/mereka."
Eh plizz la, sgt tak suka that words. Kata² tu doa tau, and sy tak berapa nak sanggup ada tanggungjawab macam tu.
Dah laa skrg ni kesalahan sentiasa timbul depan mata.
Adoii.. Nampak sgt ilmu yg dapat tu tak berkat kan?
Yelaa, maunye nak berkat. Dulu² pergi training, ade penah aku ikhlas hati?
To be honest laa kan, sekali sepanjang aku aktif je kot ade ikhlas tu.
Tu pun sipi², ujung kuku je.
"taat pada guru membawa berkat"
(aku ni tak taat la namanya, asyik nak membangkang je keje...)
Pernah, one day ade kelas untuk ahli tamat.
And buat la training macam biase. Training buah² yg dah lama ditinggalkan.
Aku ingat sume buah tu, tapi bila aku tak ikhlas, aku hilang fokus.
Adoii.. Dah banyak kali daa aku nak cite kat blog ni.
On that day, aku rasa macam nak cakap je kat org yg conduct kelas tu macam ni ;
"Jebon (bukan nama sebenar), boleh stop kejap tak?! aku rasa aku buat sume ni dah tak ikhlas!"
Tapi, disebabkan aku ni agak baik, tak sampai hati plak...
Orait, tapi aku tau and aku sedar sebenarnya.
Kalo org cakap aku tak insaf, tu luaran.
Tapi dalaman aku dah lama insaf, dah lama sedar tentang keperluan ni.
Aku saje je abaikan, malas nak amik tau.
Sebab aku tak hingin la nak kusutkan fikiran aku dgn mende alah ni.
And if u're think that we're always make a mistake, yes.!
Mistake akan berlaku if ade rasa tak ikhlas.
Oh Tuhan.. Ikhlaskan la hati aku buat mende nih.
Aku syg, aku suka, tapi keikhlasan semakin hari semakin hilang.
Sebab terlampau hipokrit hinggakan ikhlas tu main nyorok² plak.
Adoii.. Kepada adik² yg tak tamat lagi, jgnlah ikut perangai akak² ni.
Bukan taknak bagi contoh yg baik, tapi masih tak mampu.
Nak betulkan kesalahan diri sendiri pun tak mampu,
ni kan plak nak betulkan kesalahan adik².
Entry tamat, habis disini shj. Jauhi kontroversi, tingkatkan prestasi. Yeah..! Kul 9 malam nanti ade training di tempat biasa. Hati gundah gulana. Adios~
1 comment:
mistakes are part of life. no worries la.. :)
Post a Comment